یکی بود،یکی نبود...!

شهرزاد در هزار و یکمین شب روایت خود...

گفت:ای ملک جوان بخت...!

اکنون که احوال تو دگرگونی یافت...

و به درک رنج آدمی نائل شدی...

آسوده باش که سبکبار شدی و پیراسته...!

و نوبه ی قرار و آرامش توست...

و موعد خواب ابدی...!

خواب های طلایی که شاید همان رویاهای

از دست رفته ی بیداری تو باشد...