از وقتی رفته ای...

ساعت ها...

خیلی نامرد شده اند....

هر لحظه...

به رخم می کشند...

ثانیه ثانیه...

نبودنت را...

به دلتنگی هایمـــ دست نزن . . .

میشکند بغضــمـــــ یک وقت . . . !

آنگاه غرقـــــ می شوی . . .

در سیلابـــــ اشكهایی كه . . .

بهانه روان شدنشان هستی . . .

میان هر نفسی که میکشم...

هـمـهـمـه ایست...

از هـمـه پنهان...!

اما از تو چـــه پنهان...

میان هر نفسی که میکشم...

تــــو هــستی...

که میــکِشم تورا...

که میکُشی مـــرا...

《کامران رسولی》